Przejdź do treści
Czytanie

Nadzieja..

W studni życia zatopiłam nasze szczęście,
smutek wyszedł z ukrycia,
łzy płyną dreszczem po moim ciele,
duma zakryła nam oczy.
Ja przykryłam się płaszczem zapomnienia,
w Tobie obudził się egoizm.
W bezgłosie śpiewu ciszy zniknęła radość
i my wraz z nią.

Nim obudzę swoją naiwność ze snu,
dotknę ostatniej,maleńkiej nadziei,
bo tylko na nią mogę liczyć.
Ty wyłowisz swoim sercem
nasze zagubione,zatopione szczęście.
53 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.