Przejdź do treści
Czytanie

Nasze zdjęcie

Na drewnianym, starym biurku stoi zdjęcie,
twarze na nim pokryte grubym kurzem,
już dawno wyrzucone z pamięci,
kiedyś miłość była ich stróżem.

Wycieram palcem kurz z jednej twarzy,
ręka drży w kierunku drugiego oblicza,
rozum stoi na serca straży,
oślepia go blask wschodzącego księżyca.

Na zdjęciu młodych ludzi dwoje,
wpatrzonych tak głęboko w siebie,
za chwilę wyskoczy serce moje,
nim księżyc pełnią zabłyśnie na niebie.

Ocieram łzy z powiek spływające,
stoję blada przy ścianie,
a serce wciąż mocno kochające,
przeżywa na nowo rozstanie.

Rozpoznałam Twoją miłość zakurzoną,
odnowiłam nasze zatracone wspomnienia,
by móc wylać zatraconą
po latach łzę wspomnienia.
70 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.