Czy można być na poły szczęśliwym? Będąc kwitnącym być już wpół zgniłym. Patrzeć na pustkę, widzieć w niej słońce, Choć mrok już zmroził trawę na łące... Na łące bez barw, bez kwiatów woni, Gdzie czas nie płynie, gdzie czas się trwoni. W nadziejach martwych czekając niczego, W pół życia złego, a w pół dobrego. Czy można kochać na poły szczerze? I żyć dla Boga tak na wpół w wierze? Pamiętać trochę i zapomnieć część, Tego, kim jesteś, do czego twa pięść?