W pełnym zażenowania uśmiechu gwiazd Gaśniesz cicho w ukryciu Tak wiele dałeś światu Otaczając pajęczyną własnej nadziei Nie skąpiłeś krwi głodnym I oczu swych ślepcom W powietrzu znika twój dym Jak wiara w to że było warto Przenieść się w umysł deszczu i chmur W żywy puls ziemi i gonitwę wody Potrafiłeś To było dawno Możesz zgasnąć cicho bez świadków Tak będzie lepiej Przecież ciebie nigdy nie było