Przejdź do treści
Czytanie

Kylmä

Jednooki skłamał Tu nie ma życia Mówiła uciekaj w zieleń i ruch Ciało i krew Wszystko zamarzło Grzebiąc w ziemi pieczęć drogowskazu Tylko zbielałe kości drzew Jak posągi z dawnych świątyń Przypominają o kiedyś I o dawniej Skamieniały bóg Związał twe włosy Pajęczyną swego przeminięcia
134 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.