Przejdź do treści

Niespotykany tren

O przyjaźni
O człeku coś ludzki jest na tym świecie Czemu zmarłeś i na grobie leży piękne kwiecie Czemu osądzasz swego znajomego bliźniego Nie wyjmiesz belki z oka swego A swemu bratu chcesz drzazgę wyjąc Choć nie możesz na oczy goryczy przyjąć Byłeś człeku wspaniały, ganiałeś w raju Jedzenia miałeś dostatek w tym cudownym gaju Kochałeś rośliny zwierzęta Były dla ciebie jak ludzkie niemowlęta Lecz teraz nie ma w duszy twojej nic żywego A w ciele nie martwego O mój ty Boże zlituj się nad tymi człekami Bo aż mężczyzna płacze Ze złożonymi do ciebie rękami Jak widać nie każdy umarł na duszy Bo ma otwarte na bliźniego oczy i uszy Mówię wam pomoc drugiemu wiele nie kosztuje A osądzanie kogoś życie mu dewastuje
83 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie