W niekompletne słowa rzucam swój los widzę tam "SZ" szarość czy też szczęście a może szczerości głos zagrał mi budzik poderwał wzrok kolejne kurtyny opadły za oknem już nie mrok wystrzeliły pąki na wiosnę kobieta w bieli splotła warkocze ptaki kluczem płyną ku zamkowi Twoich ust ud skąpanych w słońcu oczu śmiejących się do mnie.