Iskry poddane sennym wizualizacją czerpią z rzeki ciszy. Wręczone w realizmu płaszczu palą osobowość. Sufit nad nimi będący drogowskazem opiera się na grawitacji. Poprzestawiane strony w halucynogennej sferze wirują pośród emocji. One same brutalnie nakładają się na siebie. Serwowane jako lazania wspomnień z sosem obecności. Nurt nie szczędząc wulgarnych sprzeciwów porywa słowa świadomości.