Labirynt ma swój początek koniec nie zawsze znany wibruje paleta sugestii tak dobrze tyranii znanych sztaluga już ledwo trzyma obrazy, wspomnienia i plany nerwowy system zasobów rozchwiany jak wody dzbany milczące czasem przemowy rozsiane w polowe łóżka bez słowa krytyki ciskają sprężyną w odmienne gusta daleko już nasze stopy gdy ręce wskazują ślady skupiony w rozlazłych szlakach nie spełniam założeń całych