Nie będę dumnym ptakiem ani dawnym planem staraniem wieczorów książkowych stron zawiodłem siebie sam nagrałem żywot bezpowrotnych plam. Nie wrócę już tam gdzie chmury choć deszczowe to kuszą i karmią swoim słowem. Tam elit odsetek, zapomniana enklawa rzeczywistości. Trzeba mieć to coś wysoko uniesione pięści i twarde kości pośród łamiących armii goryczy intelektualistów. Nie wpadnę w odwiedziny jak stary druh lecz zhańbioną ambicją setkami wspomnień jestem tam codziennie.