Przejdź do treści
Czytanie

Ludzik z granitu

Egzystencjalne
Przebyłem kamieniołom słów ciężko walczyłem z swym przerażeniem oczy zaćmione piękności tłem swojego Pana znów zasmuciły bo być jak skała nie ludzią dane jako opoka, pomnik przeszłości my marnym ziarnkiem nielicznym w płody natura figur woskowych parkiem.
103 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.