Podnosisz co dzień okulary ciężka głowa przesłania cel różowy obraz jak puste słowa spowija zimy cierpkawej biel. Krępuje zmysły ideał cudny Twój wymarzony apatii świat gdzie ubarwiony zapach szarości gdzie frunie w górę smogowy ptak. Uprawiasz przyszłość gdy patrzysz w okno niech tęczy spadnie na Ciebie kark i choć me myśli mocno zbolałe twa rzeczywistość nie wyjdzie zza krat.