to drzewo sto lat patrzy kwitnie czerwonym blaskiem wdrapać się na nie nie sposób by spojrzeć w okna miasta ich światła malują obłoki życiorys i przeznaczenie wpływają na boskie wyroki nazwały Cię przyjacielem zapamiętały włosy kosmyki biegnące ku niebu błądzące bezduszne oczy wyrwały z krainy cieni