Zamykam otwierasz uśmiechasz o cholera! teraz zamydlone piaskiem moje oczy widzisz Saharę ust pocałunkiem zbroczysz? słyszę w duszy- jasne opadł z powiek kurz fantazja w realu popłynąłem cóż. Cóż zrobić miałem w objęciach insomni, pogalopowałem gdzie ludzie roztropni, ku miłości obrazu, zamyśleń potoku... stojąc na krawędzi nie sprawiłem skoku.