Zapracowałeś sobie na to mącąc oddechem diabelskim pograłeś kartą aż nadto w każdym spojrzeniu oczu niebieskich. Zatknąłeś na górze przyszłości flagę niepewnych złudzeń zabrałeś ze sobą przeszłości w czasu tej amplitudzie. Ty kwiecie młodych cnotliwy dyspucie wigorze słoty zroszonej deszczu kluczem. Namawiasz ludzi w pustyni miraży zrzucenia jedynych wybudzeń do gaży ciągłej straży umysłu wybuchów, zaburzeń. Uderzasz jak alkohol dobitnie plącząc niechybnie kroki języki zmieszałeś szlachetnym sodowe i niecne wyskoki.