Kolejny wiersz wyjęty z szuflady, napisany w 2007 roku "Świat" To zamorskie śpiewy syren melancholia w oku nieba czerń przebija złotą iskrą umysł wolny tam od cienia. Opowieści godne świtu niczym z stu i jednej nocy tak realne w rozumieniu w ich obliczu zmierzch przewodzi. Spostrzegawcze leśne duchy żyją obcym sobą będąc ponad szczyty patrzą smukłe rzadko żyją swą udręką. Garną się do ciężkich myśli jednak płowe rezultaty snują myśli kolorowe w włosach nosząc polne kwiaty. Z tej beztroski „Nic” wychodzi prócz nowinki w tczej przyrodzie duszno na pustkowiu mowy chyląc kapelusze spadające z głowy.