Zobaczyć niezbadane lądy wodę jak lazur co duszę pieści świeżość dającą nowe prądy będące oknem piękna i treści. Okryty nocą tańczyć wśród gwiazd tych co w jeziorze skrywają lica przybrawszy maski z sąsiednich miast puszczają światła niczym stolica. Będąc tym jednym w głowie wybranki posplatać losy w warkocz bezkresny w dłoniach ułożyć kwieciste wianki dzień z dniem połączyć snem co pocieszy.