Powstrzymuję swoje oczy usta milczą bezimiennie utrzymuje serce w piersi niby w skrzyni Davy Jonesa pragnę kochać lecz oczy wpatrzone wciąż w ten sam punkt wyjące jak wilk do księżyca stoję sam walcząc z losem ciągnąc tym samym kolejny los samotnie się sobie przyglądam będąc ziarnkiem piasku w oku cyklonu.