„Myślę, więc jestem”, ale czy na pewno? Może właśnie wtedy, gdy myślimy najwięcej, nas nie ma Dlaczego gdym zamyślony, do granic możliwości, ktoś powie, że jestem a ja zapytany, nawet ramieniem nie wzruszę. Chodzę z głową w chmurach, a jednak pochylony w stronę piekieł Zapytany o drogę, nie wskażę Nie dlatego, że nie ma jej, lecz mnie Cel jest jeden.