Dla poety cennym skarbem Będzie wolność słowa. Dla prawnika natomiast Niezawisłość sądowa. Każdy z nas jest inny I docenia coś innego. Jeden doceni przyjaźń Drugi kogoś ukochanego. Inny zaś dobrą pracę Dom, psa, rodzinne A nawet teściową. A ja dziś doceniam Moją piękną szkołę. Doceniam ją za to Że po prostu istnieję. Że mogę w niej się uczyć I spełniać marzenia. Od serca dziękuję wszystkim Jej twórcom i założycielom. A także wykładowcom I oczywiście studentom. Dziś łączy nas coś wyjątkowego Łączy w jedno całe. To wspólna chęć By szkoła się rozwijała . Lec czas płynie jak rzeka I nigdy nie czeka. I rozstawania nadchodzi czas. Lec ja przyrzekam Że nigdy nie zapomnę was. Nie zapomnę Cię szkoło I spotkań z Tobą. Nie zapomnę jak ciepło Przyjęłaś mnie w ściany swe. I mam nadzieję, że kiedyś Znów odwiedzę Cię.