Cześć Kochana ! To znowu ja Przedstawiać się nie muszę Znasz mnie już trochę Trochę czasu już ze mną spędziłaś Jak dziś się czujesz? Czy wesołe są dziś Twoje oczy ? Czy smutek widać na Twojej twarzy ? Odpowiedz mi proszę ... Co dziś robiłaś ? Co zjadłaś na obiad ? Czy w domu wszystko w porządku ? Jak kwiatki na Twoim tarasie ? Pytań mam milion ... wszystko chce wiedzieć Bo troszczyć się pragnę o Ciebie A ja bym poczuł się jak w niebie Może pytania są prozaiczne Nie o losy wszechświata Lecz wole bardziej zająć się Tobą Bo Ty to mój pępek świata Najważniejsza jesteś dla mnie Reszta nie liczy się wcale Dla mnie Twa łza jedna warta jest więcej Niż dla kogoś diamentów kwintale Tyś moją muzą antyczną Boginią po ziemi chodząca Rytm sercu nadajesz I dusze mą kształcisz bez końca Dałaś mi miłość i siebie Ile mogłaś i ile sytuacja pozwala Aż boje sobie pomyśleć co zrobiłbym Gdybyś oddała mi się cała Marzenia się spełniają Marzyłem kiedyś by poznać Cię bliżej Teraz marzę o tym ... nie powiem Poczytaj wierszyk ciut niżej Ty znasz tajemnice moje Nie trudno mnie rozszyfrować Bo takiej miłości jak moja Nie umie już kamuflować Spojrzeć wystarczy na mnie By wszystko było już jasne Że płonę na myśl samą o Tobie I nigdy ten ogień nie zgaśnie Ten wierszyk jest taki leciutki Słów nie ma w nim górnolotnych Lecz sens jest jego głęboki A morał niezwykle istotny Czasami patrzymy w chmury Pięknem obrazu się zachwycamy Ciagle do czegoś dążymy Choć czas określony tu mamy Być może warto zwolnić troszeczkę Zapytać o rzecz błahą zupełnie Przytulić kochaną osobę Uśmiechnąć się , całusa skraść A teraz masz buzi ode mnie