Puste ściany Prawie Pośród nich ja W mroku cierpienia Niby sam, lecz nie Bo ze mną samotność jest Powiew powietrza Zimnego wiatru szum Czuję chłód Chłód, który nakuwa me serce Jak róża, Która kiedyś miłość oznaczała Która niegdyś czerwienią - kolorem miłości pulsowała Teraz ona zimnym soplem A me serce bryłą lodu Nic nie czuję Czuję chłód Kolec róży nić życia tnie I wtedy samotność nawet opuszcza mnie I zostaje całkiem sam I śmierci się poddaję Już nigdy nie usłyszę słowa: "Kochanie" Ciemność me oczy przesłoniła Miłość mnie zabiła