rodzące się słońce rozświetla ogród oczko wodne z zebranych lez błyszczy lekka bryza z płaczu to tylko pomruk pewnymi dłońmi odsuwasz garść liści wyłania się granitowa płyta nasuwa ogrom myśli dajesz im odpłynąć, widzisz nazwisko twoje własne pod nim ktoś bliski myślisz czy to już wszystko? budzisz się, upewniasz, że to był sen, wstajesz, schodzisz, mówisz ,,nalej'', wypijasz na raz i idziesz grzeszyć dalej znów tu jesteś, czy to sen? nie wiem nalej