a zatem to niekoniecznie prawda że właśnie w tym czasie zachwytu miłosnej euforii powstają wiersze najpiękniejsze i najbardziej smutne zważ choćby ten o bogu i drzewie zaprawdę nie próżność poety przez niego przemawia łasa na pochwały nawet jeśli już dawno nie otrzymał laurów w konkursie jednego wiersza ten o bogu i drzewie musi się podobać tak to bez wątpienia jeden z jego lepszych wierszy a w nim ani słowa o niej ani jednej jej poświęconej frazy jakby w ogóle nie było tamtego zapachu tamtej wiosny nawet gdy czytać między wierszami ( na możliwość takiej interpretacji zwrócił uwagę jeden z tych którzy jeszcze piszą o poezji krytyków) i przypuścić z dużym prawdopodobieństwem że Bóg w tym wierszu to ciepło jej dłoni ( wtedy w tamtych czasach) to przecież nie ma z nią nic wspólnego drzewo ( patrz:bezradność interpretatorów)