Pod sękatą gałęzią zasłuchuję się w sobie gdzie szafrany zieleni rozmarzają o Tobie w głębi źrenic dziewanny kwitną myśli oddechów tlące szepty zbliżania twarz ścierają od grzechu i na łóżku zbyt wąskim głaszcze czule posłanie snem błękitów dogłębnych ramionami marzanny