Byliśmy daleko, gdzie zboża obfite, gdzie słońce zza chmur nam świeciło. Byliśmy gdzie dachy strzechami pokryte, gdzie czas nam upływał tak miło. I czułem, że żyję gdy przestrzeń widziałem, jeziora błękitem barwione. I czułem, że żyję gdy obok Cię miałem, Twe palce z moimi splecione. A teraz już jesień i serce mi pęknie, bo jestem samotny i pusty. A teraz ja czekam na lato i tęsknię, do lasu, do wody do ust Twych... Warszawa 8.09.1979r.