Spojrzałem za okno i widzę ją małą kropelkę deszczu wiosennego. Jak bardzo jest różna, jak bardzo jest inna od kropli deszczu jesiennego. I wisi na kracie i srebrzy się cała i walczy, bo nie chce spaść na dół i broni się biedna i broni się mała lecz spadła, rozbiła się na pół. Wciąż patrzę za okno, nie widzę już małej, kropelki deszczowej srebrzystej. Tej pięknej, wiosennej, tej pięknej i czystej, nie widzę kropelki przejrzystej. Warszawa 14.04.1978r.