Zaległe pragnienia, pod naporem efektów niedostepne dla oka, znikaja w pospiechu jak by juz na nic nie było czasu. Nagłym pociągiem dojeżdżam do ostatniej krawędzi i celuję palcem w najczulszy punkt. Wysyłam wszystkie dobre wiadomosci na jakie mnie potem stac i zadurzony, zemdlony, otwieram i zamykam oczy. Skrzynkę również uważam ciągle za nieśmiałą, a tamte listy milczą i milczą, samolubnie. Orientuję smak na sukces, roztaczam wizje i zapachy, rozpinam się w pół ale czy to coś zmieni... Dlaczego jestem taki niedopisany?