poranka dźwięk nużący fantasmagoryczne wizje wirują w kręgu szaleństwa zamkniętym pod zamkniętymi powiekami dźwięk dzwonków pusto brzmiących wokół mnie niecierpliwie gra wdziera się do wnętrza wygrywając melodie bez znaczenia brzęczą niecierpliwie budząc ze snu zbyt wcześnie na skraj jawy prowadzą zwodzą nadzieją spełnienia otwierają drzwi nadziei na lepszy dzień prowadzą do codzienności w swej szarości niezmiennej