czy to uśmiech ? zaiskrzył na twarzy czy tylko grymas smutku przybierający czasem kształt komika na ekranie śmiechu tłumu ludzi czy czasem przebłysk jak u mędrca geniuszu gościnnie zawitał na obliczu moim gdy przyszłość układałem niczym z wełny sweter na drutach stalowych robiony wyobraźnia kroki zakłóca plącze rzeczywistość uśmiech kieruję do lustra w nim mój świat szeroki kolorami tęczy utkany i odbić dwa cienie połączone złotymi kajdanami