podążali drogami życia betony zakręty drogowskazy fałszem utkane korytarze mroczne ślady rąk krwią znaczyły ścieżki labiryntu wijące po ścianach języki łkały cichym szeptem palce na ramieniu otchłań wskazywały twarz grymas strachu przybrała oczy wypalone wołały i noc nastała nicość świadomość odebrała chaos świat opętał czarna dziura wrota zamknęła