istnienie czułem na ramieniu przygniatało blaskiem paliło duszę zatraconą zniszczoną próbowałem powstać ciężar życia pytania bez odpowiedzi dlaczego szukam szukam wyjścia a może to ono mnie szuka pajęczyna mgły oczy zamyka wyciągam dłoń i pustkę napotykam szyderczy podmuch wiatr niesie jestem w epicentrum nicości ściany zła otwierają drogę donikąd przekleństwo tłumu kłuje stopy upadam przygnieciony lawiną pychy zawiści zapadam tonę istnienie... zanika w obłędzie myśli pragnień zapomnianych