Pamiętam ciebie z tamtych lat Dwadzieścia lat a może mnie Lecz jechał pociąg z daleka Nawet także do Warszawy Wsiadłeś oddalając się z stąd Słyszę ciągle katem ucha Jak trąbi lokomotywa Widzę ciągle kątem oka Machasz mi na pożegnanie Jakże przy każdym machnięciu Brokatem gwiazdy sypią się Blaskiem z garnituru nieba Niczym lśnienie sztucznych ogni Do bezkresnego morza Przy plaży oczu naszych łez Teraz ja wiem to jest miłość