Uśmiechy dzieci ziemi Przez ślepych widziane Odznaczają się ciemnymi Śmierdzącymi plamami Na szkle białym Promieniującym jasnością Nieludzi nieobecnych W bagnach nędzy Bogaci W ciało Duszę skażoną Ubóstwem Niedbalstwem W komnatach Obskurnych suteren Życie usłane dywanem Kwiatów kolorowych Dawno już niebyłych W pamięci dostojnych biedeków