Niech nikt nad grobem moim nie płacze- do siebie raz rzekł I nikt nie płakał I płakał, że nie inaczej Ni łzy uroniło niebo co zbladło Choć na świecie-nie światu go brakło Spoczął ziemi trumną pustą, bo z prochu nie powstał Tu i tam zbłąkaną duszą Czarnym płaszczem kapeluszem...