Jezioro było lustrzane. Woda przejrzysta i miła. W jeziorze żyjątka igrały, które jezioro kochały. Księżyc się nocą przeglądał stroił oblicze w chmury poeci czerpali natchnienie, a wiatr wturował drzewom. Lecz przyszedł człowiek śmieci i trucizn nawrzucał wodę odchodami zabrudził. Jezioro szemrać przestało i nastał koniec. Jezioro wyschło. Karmellita