Przejdź do treści
Twoje serce chyba już dawno umarło, twoje serce o mnie zapomniało, nic nie czułaś, nie widziałaś.. swoje lęki i depresje w kieliszku zatapiałaś, nigdy mnie nie rozumiałaś, może niechciałaś? gdzie byłaś kiedy dorastałam? tak bardzo Cie potrzebowałam.. czułam się opuszczona i odrzucona. Jesteś tak mi bliska a tak niemożliwie obca, kiedy mnie wkońcu poznasz? wybrałaś cierpienie, życie jak więzienie Może przesadzam, może powinnam zapomniec i isc dalej, lecz moja dusza cierpi a pisanie to moj sposob, by z przeszłosci się wyleczyć i kochać Cię bo najważniejsze że jesteś..
52 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 10 lat temu
nie osądzajmy rodziców bo nie wiemy jacy my kiedyś będziemy
ciesz się iż nie zabiła ciebie może wystarczy do niej podejść z dobrym sercem a nie pretensjami w:)
Joannes Mas 10 lat temu
Dzieki Karolino, za wiersze ktore pieknie opisuja rzeczywistosc bez zadecia i nadamiarow.

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie