Przejdź do treści
Czytanie

Nie wiem

roztrzęsione dłonie
ukłon ku butelce
kolejny raz ludzie
przechodzący obok mnie
patrzą z odrazą
twarz skryta pod warstwą brudu i zarostu
nie pamiętam
co to maszynka i gorąca kąpiel
zapach kobiety
wieki temu
wiedziałem jak smakuje
powietrze otaczające ją
słyszałem że jest teraz szczęśliwa
Bóg zapłać
na tyle mnie stać
42 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.