Każdą ścieżkę w życiu moim znaczy ślad. Każdy czyn swój odcisk buta w myślach ma. I chodź czasem gubię drogę, wracam tam, Tam gdzie odcisk znaczył wnet przebytą dal. Nieraz odcisk bolał, nieraz tarcie pięt, Kiedy szedłem twardo wraz z zapartym tchem. Droga kręta i kamienna, usypana jak Bóg chce, Ale buty uchroniły nogi me. Takich butów nie uszyje żaden szewc, Bo co w butach swych przeszedłem ja sam wiem. Ciągle pastę wcieram delikatnie weń, Choć nie raz obtarły w życiu pięty me. Jak daleko jeszcze nogi mnie poniosą, Nim przystanę i odpoczną buty me? Ile biegów jeszcze przyszło zaliczyć, I spacerów co powoli niszczą je?