Przejdź do treści
Czytanie

Spokój

Anielski kwiat zrodzony wśród burzy
Z podmuchem wiatru
Szepcącym gromem
Co daje spokój ,a kolce jak róży
Cicho tną ową wietrzną zasłonę

Uśmiech czerwony z rumieńcem na twarzy
W zieleń ksieżyca oczy wpatrzone
Głowę wypełnia sto małych marzeń
A myśli są tylko miłością zmącone

Brak deszczu wypełni radość
Brak wiary - nadzieja
Niepewność przyszłości starość
Co śmierci rozwesela

Czemu oczy jak gwiazdy wciąż u Ciebie błyszczą?
Czemu wciąż masz śmiałość być tak ze mną blisko?
I czemu dwoje niewiernych nie wierzy w to wszystko?
38 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.