Koniec

Siedzę tu i czekam.

Żyję tylko dzięki nadziei.

Modlę się by znów cię zobaczy. Znów dotknąć ciebie.

Lecz wiem że ty już nie wrócisz…nie przytulisz więcej…



Siedzę tu i czekam.

Czas bawi się mną jak marionetką.

Cisza męcz. Zabija powoli.

Wiem że już jesteś daleko i nie zawrócisz do mnie…



Siedzę tu i czekam.

Pytając się ciszy :

Czym zawiniłam? Czym cię zraniłam?

I wiem, że nigdy mi poznam odpowiedzi…



Siedzę tu i czekam.

Wspomnieniami raniąc siebie…

Łzy spływają wolno.

Wiem. To koniec.

Koniec wiary w miłość… i w jej przeznaczenie.