Zaplecione dwa warkocze co dziewczynę czasem zdobią a jej blond złociste włosy wolą płożyć się bezładnie by je każdy podmuch wiatru lekko dotknął musnął smagnął ukojony odszedł nagle by je każdy promień słońca tulił ciepłem oraz barwił płonął świtem nocą gasnął by je każda noc gwiaździsta pyłem srebrnym posypała tak by nadal była piękna bez warkoczy i upięcia.