Wyglądam prze okno tam deszcz kapie uparcie stukając o szybę wciąż liczę godziny a dni bardziej szare. Spoglądam za siebie tam czas mój się zatrzymał jak w starym zegarze a oczy błyszczały. Gdy patrzę przed siebie tam łzy płyną strumieniem spadając w nieznane a oczy nie patrzą. Nie widzą.