Zło nikt nie wie czy jest bardziej jasnoczarne czy raczej ciemnobiałe Kumuluje się w myślach których adresu nie znamy kiełkuje w rzeczach najprostszych Kocha nienawiść lubi pychę szanuje zazdrość a karmi się gniewem Czeka cicho by jak za dotknięciem magicznej różdżki rozkwitać Ciemna strona duszy jest jak wrzawa na pustkowiu Podobna do zgnilizny na smacznym dojrzałym owocu Pod szeleszczącym lśniącym przykryciem wkracza tam gdzie chce Zło to wróg żądający najwyższej ceny bezgranicznej ofiary