Zasypywałam go kwiatami zapominając o swej wartości. Myślałam, że płatki róż rozwieją me słabości. Dziś już jednak skończyłam, Na próżno szukać obopólnej radości. Szkoda głupich słów, lecz wciąż mało rozmowy. Przecież z dnia na dzień świat staje się co raz bardziej chory... Nawet nie wdaje się z Tobą w rozmowy, Ciebie kręci tylko alkohol i telefon markowy... Chyba skończę z kieliszkiem wina w ręce, I mym kajetem, by opisać trochę ten świat pogrążony...