Przejdź do treści
Czytanie

Crastina Curarum

O życiu
Urodzajne kłosy dobrych chwil Niezniekształcone sztormami złych dni Przeczesuję je rękami czując każdą treść i sens Tylko dlaczego w ciszy, która ogarnia mnie Czuję strach? Zaczynam słyszeć jeszcze odległe Za horyzontem doczesnych zdarzeń Pomruki burz zwiastujące mrok i żal W bezradności nadchodzących zmian Wypuszczam do Ciebie znak Tylko czy dotrze na drugą stronę? Spójrz na światło dawno już wygasłych gwiazd Może tam będzie odpowiedź.
53 wyświetlenia

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

M
mck49 7 lat temu
kukuryku
0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.