Przejdź do treści
Czytanie

Ileż wołać Aniele,

Ileż wołać Aniele,
myślami muszę,
cierpiąc samotnie.
Zanurzając się w łzach marzeń,
czekając aż los się odmieni.
Usłysz Aniele mój głos,
wołanie miłości,
zrzuć anielskie pióro nadziei.
Przebudzę się z snu
samotności, zaczekam
przy nocy gwieździstej,
aż sfruniesz
wprost w me ramiona.
Po patrze w twe oczy,
zatańczę o poranku,
uwiodę krokiem namiętności.
43 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.