Maciejka Pięknie zapachniała Na balkonowym uboczu. O zmierzchu Swoim maciejkowym Intensywnym zapachem. I moim złym przeczuciem Które z głowy wyjść nie chciało. Przecież tylko z ciekawosci posiana Bo przez lata nigdy tak nie kwitła jak teraz. W ostatnim czasie Tylko może jeden skapcialy kwiatek bez aromatu na pocieszenie. "To nie to samo co za mojej młodości." Mawiał ten co kochał maciejki. I  kiedy on Zaczął odchodzić Ona żegnała go Swym licznym pięknym Fioletowym odcieniem. "Pachniała jak wtedy..." Bo on tak kochał zapach maciejki.