Przejdź do treści
Czytanie

Kochanka

O śmierci
Czarnobiały świat, zaśnieżony szlak, W uszach wiatru szum, w płucach brak już tchu Nie poddaję się, nie pokona mnie Ten tatrzański szlak, byłem tu nie raz. Nagle głuchy grzmot przerwał wiatru głos Niczym wściekła rzeka nadpływa z daleka Bierze mnie w ramiona kochanka szalona Kochanka zazdrosna, muszę już z nią zostać Pod okryciem lodu, zbawiennego chłodu Na dnie tego stawu zaśniemy od razu Na wieki złączeni, losem połączeni Ja i Ona... lawina szalona

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.