pada deszcz krople niepokojąco uderzają w metalową pokrywę dachu pies biega po pokoju z kawałkiem kości bawiąc się nią jak kot półżywą ze strachu myszą mogę się złościć i pytać dlaczego mogę iść za tobą nieść twój cień z niecierpliwością liczyć kroki patrzeć ci w oczy a za chwilę w tarczę zegarka płoszę się gdy tylko słyszę dźwięk twojego tętna a potem drżę z przerażenia na myśl o możliwości zrealizowania się Obietnicy